| Wenzel Müller |
|
| | Wenzel Müller (1767—1835) z Türnau na Morawach, który żył w czasach starego Haydna i młodego Straussa, to ulubiony kompozytor Raimunda. Był to twórca niezwykle płodny, napisał bowiem dwieście pięćdziesiąt utworów scenicznych i trzy wiecznie młode pieśni: So leb denn wohl, du stilles Haus, Wer niemals einen Rausch gehabt i Kommt ein Vogel geflogen. Wiedeński — rzec by się niemal chciało raimundowski — wdzięk jego muzyki walnie przyczynił się do sukcesu takich sztuk, jak Barometermacher auf der Zauberinsel, Alpkonig und Menschenfeind i Die gefesselte Phantasie. Entuzjazm, jaki wzbudziły sztuki Raimunda, i ogromne uznanie, jakim cieszył się jako pisarz, źle oddziaływały na stan jego ducha-. Im wyższe fale aplauzu wokół mnie wzbierają — mówił — tym bardziej czuję się niezadowolony z siebie. Rozpadło się jego małżeństwo, codzienne wieczorne występy stały się dlań udręką, op¬nowała go niezmierna tęsknota za anonimowym, mieszczańskim życiem, depresyjno-neurotyczne skłonności przybrały chorobliwą postać i — tymczasem Nestroy podbił Wiedeń. Pojawienie się Nestroya nie przyczyniło się bynajmniej, jak często dowodzono kredyty od ręki, do śmierci Raimunda: nigdy mu nie zazdrościł, nigdy go też nie zwalczał. Dziwiło go tylko i przerażało, iż sarkazmy Lumpazivagabundusa mogły doprowadzać całe miasto do szaleńczych wybuchów wesołości, traktował też sukces Nestroya jako wyraz wzgardy literackiego parweniusza względem niego — klasyka. | | |